Απόπειρα Γεωπολιτικής Ανάλυσης της Στρατιωτικής Επέμβασης στη Λιβύη: Οι εμπλεκόμενοι, οι διαπλεκόμενοι, τα συμφέροντα και ανταλλάγματά τους, τα παιγνίδια δύναμης στη Μεσόγειο και τον Παγκόσμιο Χάρτη, τα «κλειστά» κι «ανοιχτά» τους μέτωπα-«πληγές» στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, τα προφίλ και οι απόψεις των «καλοθελητών», καθώς και εκείνων που είναι αντίθετοι στην στρατιωτική αυτή παρέμβαση.

BlackMediterraneanPirate, 19-03-2011    15:45

Eνημέρωση, 16:50>>>Και στην έκτακτη σύσκεψη ηγετών στο Παρίσι, αποφασίστηκε στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, κατόπιν ομόφωνου ψηφίσματος, όπως αναγγέλθηκε από τον Γάλλο Πρόεδρο Ν. Σαρκοζί.

Eνημέρωση, 17:40>>>Ξεκίνησε η Στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη.

Γαλλικά &  Ιταλικά μαχητικά αεροσκάφη μπήκαν στον εναέριο χώρο της Λιβύης.

Το «τοπίο»:


Ετοιμάζεται για επέμβαση στη Λιβύη η Δύση…

Ο Καντάφι, βέβαια, σεβόμενος την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μέσω των κυβερνητικών εκπροσώπων του, ανακοίνωσε κατάπαυση πυρός και διακοπή όλων των στρατιωτικών επιχειρήσεων, δηλώνοντας ότι «ενδιαφέρεται πολύ για την προστασία των αμάχων» και ότι θα προστατευθούν όλοι οι ξένοι, οι ξένες επενδύσεις και οι πόροι των εταιρειών που έχουν επενδύσει στη χώρα.

Το Παρίσι εξέφρασε επιφύλαξη για τις δηλώσεις αυτές.

Έκτακτες κι επείγουσες διεθνείς συναντήσεις στο Παρίσι, που παρακάμπτουν με δυσκολία τη συνάντηση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην Αθήνα, τηλεφωνήματα με Ερντογάν, γενική ανησυχία και εκφράσεις ενός «αγώνα δρόμου» για ξεκαθαρίσματα ηγετικών ρόλων και αναλήψεων ευθυνών στη Μεσόγειο και τον Κόσμο.

Οι λόγοι ή δικαιολογίες για στρατιωτική επέμβαση:

1. Λήψη στρατιωτικής δράσης, αν δεν συμμορφωθεί ο Καντάφι, με απειλητικό ultimatum από Δύση και Ομπάμα.

2. Σε μια περιοχή που διακυβεύεται η ασφάλεια της Δύσης, η Δύση δεν μπορεί να παραμείνει αμέτοχη και απλός παρατηρητής.

Ουσιαστικά του ζητούν να παραδώσει τις πόλεις που έχει καταλάβει, να σταματήσει τις επιθέσεις και βομβαρδισμούς αμάχων, να αποκαταστήσει τις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού∙ να πειθαρχήσει.

Το Παρίσι δηλώνει πως δεν επιθυμεί εμπλοκή του ΝΑΤΟ∙  επιθυμεί να παρέμβει χωρίς τη συμβολή του ΝΑΤΟ.

******************

Τα παιγνίδια που «παίζονται» στην συγκεκριμένη στρατιωτική παρέμβαση είναι πολλά. Κάποια μας αποκαλύπτονται και κάποια πρέπει να τα ανακαλύψουμε μόνοι μας, με προσπάθεια.

Κι όπως πάντα, όλα αυτά σε βάρος του άμαχου πληθυσμού και άτυχου κόσμου που θα τα υποστεί, τόσο αυτών που κατοικούν στη Λιβύη, όσο κι εκείνων που βρίσκονται σε «περάσματα» των στρατευμάτων (σε πολύ μικρότερο βαθμό, βέβαια, από τους ίδιους τους κατοίκους της Λιβύης), σε στρατιωτικές βάσεις του ΝΑΤΟ, με λίγα λόγια.

Η στρατιωτική αυτή επέμβαση παρουσιάζει μία ιδιαιτερότητα, σε σχέση με προηγούμενες:

1.Είναι πολύ πρόσφατες οι στρατιωτικές επεμβάσεις (και το φιάσκο και κατακραυγή τους απ΄τον κόσμο) στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

2. Οι επιχειρήσεις αυτές διεξάγονται σε μια νέα, τεχνολογική εποχή, όπου η τεχνολογία χρησιμοποιείται τόσο μέσα στον ίδιο τον πόλεμο, όσο και στην πληροφόρηση και ενημέρωση, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε, ιδιαίτερα από την πλειοψηφία των ανθρώπων στην υφήλιο.

3.Οι Αμερικανοί, που έχουν υποστεί το φιάσκο των παραπάνω επεμβάσεων

-πιο συγκεκριμένα την πλάνη, αποτυχία και διεθνή κατακραυγή για την άδικη επέμβασή τους στο Ιράκ, καθώς και το συνεχιζόμενο αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν στο Αφγανιστάν-, οι οποίες και συνεχίζονται, ουσιαστικά, αδυνατούν να αναλάβουν και 3η εμπλοκή.

4.Ξεκαθαρίζονται οι ηγετικοί ρόλοι στην Ευρώπη, όπου κεντρικό και καθοριστικό ρόλο παίζει –όπως πάντα, πια- η Γερμανίααπό τον οποίο επωφελείται η Γαλλία.

Ο ρόλος της Γερμανίας σχετίζεται, φυσικά με τις κυρώσεις που έχει υποστεί η χώρα αυτή στα στρατιωτικά θέματα, μετά την ήττα της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και με την οικονομική της ανάκαμψη, έτσι όπως τη βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.

5.Η Γαλλία, συνεπώς, αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο, όσον αφορά τα θέματα της Ε.Ε που σχετίζονται με την Άμυνα και τη χρήση Στρατιωτικής Δύναμης, αφήνοντας –συγκαταβατικά- στη Γερμανία τον ηγετικό ρόλο στα θέματα που σχετίζονται με την Οικονομία, ρόλο τον οποίο η Γερμανία αποδέχεται με σχετική «ικανοποίηση»* (τρόπος του λέγειν), μιας και οι δυνατότητές της για υπερπόντιες επιχειρήσεις είναι κατώτερες από της Γαλλίας, για τους λόγους που ήδη εξηγήσαμε παραπάνω.

*Ανάμεσα στη Γερμανία και τη Γαλλία υπάρχει μία εύθραυστη ισορροπία κι ένας διαρκής ανταγωνισμός δύναμης, που συχνά εκδηλώνεται με αντιλογία και ασυνεννοησία.

6.Οι H.Π.Α αποδέχονται το γεγονός αυτό και δίνουν επίσης προβάδισμα στη Γαλλία –παλαιό αποικιοκράτη της περιοχής– κυρίως λόγω:

Α. του αδιεξόδου που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή στο Αφγανιστάν, στο οποίο έχουν, ουσιαστικά, χάσει τον έλεγχο -ήδη από τα μέσα του 2010- και με απλά λόγια «τα ΄χουν βρει σκούρα», καθώς και

Β. (έτσι όπως δηλώνουν οι ίδιοι…) λόγω της εμπειρίας από την εμπλοκή τους με το Ιράκ, με αφορμή το οποίο ο Ομπάμα δήλωσε ότι “δεν θα κάνουμε τα λάθη του Ιράκ στη Λιβύη”, αλλά και

Γ. ίσως επειδή φοβάται τις αντιδράσεις του κόσμου των Η.Π.Α. και τις συνέπειες που θα έχει ν΄αντιμετωπίσει, εξαιτίας της νέας καθαρής εμπλοκής σε πολεμική σύρραξη, που

Δ. θα έχει και νέο μεγάλο οικονομικό κόστος, σε μία εποχή γενικότερης οικονομικής κρίσης, έχοντας κι άλλο σοβαρό μέτωπο ανοιχτό στο Αφγανιστάν.

Η επιχείρηση εκκαθάρισης που υπολόγιζαν οι Η.Π.Α. να πραγματοποιήσουν στα μέσα της περασμένης χρονιάς στο Αφγανιστάν (οπωσδήποτε, ιδιαίτερα στις νότιες επαρχίες της χώρας, όπου είναι τα μεγάλα προπύργια των Ταλιμπάν, για λόγους που, ίσως, εξηγήσουμε σε επόμενο άρθρο), δεν πραγματοποιήθηκε αιφνιδιαστικά, όπως υπολόγιζαν, με τον τρόπο που πραγματοποίησαν τον Φεβρουάριο του 2010 (12-02-2010) την επιχείρηση Mushtarak στην επαρχία Helmand (νότος), όπου, εννοείται, είναι συγκεντρωμένο το μεγαλύτερο τμήμα φυτειών οπίου, που αποτελεί περίπου το 90% της παγκόσμιας παραγωγής, για να λέμε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους∙ η αντίσταση των Taliban και των απανταχού φυλάρχων έχει εξελιχτεί σε σειρές μικρο-εστιών, που διαρκώς πολλαπλασιάζονται και κερδίζουν έδαφος σε όλη τη χώρα πια, σαν μια «Λερναία ‘Υδρα», τις οποίες οι Η.Π.Α. δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν. Επίσης, πιέζονται οικονομικά, γιατί όλη αυτή η επέμβαση στο Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής κρίσης, κοστίζει τραγικά, πράγμα που ενοχλεί ιδιαίτερα τους κατοίκους των Η.Π.Α., οι οποίοι εκδηλώνουν την αντίθεσή τους αυτή έντονα, με σωρεία αντιδράσεων, αλλά και μέσα από τις κάλπες, όταν έρχεται η ώρα της ψήφου.

Αυτό ανάγκασε τον Ομπάμα να δηλώσει (02-12-2009) τη σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων των Η.Π.Α. από τον Ιούλιο του 2011, ενώ ταυτόχρονα δήλωνε και την ενίσχυσή τους με 30.000 στρατιώτες επιπλέον (!!!), υποκύπτοντας στις επικλήσεις (για ενισχύσεις, λόγω δυσκολιών και διαφαινόμενων πιθανών αδιεξόδων, που επιβεβαιώθηκαν αργότερα) του Στρατηγού Stanley McCrystal (Γενικός Διοικητής Δυνάμεων ISAF &  Δυνάμεων Η.Π.Α στο Αφγανιστάν, από 15-6- 2009, μέχρι 23-6-2010, οπότε και αντικαταστάθηκε απ΄τον Στρατηγό David Petraeus, που διατηρεί τη θέση αυτή ως σήμερα, αν και με σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ αμέσως πριν ήταν ο U.S. Central Command), ύστερα από χλευαστικά σχόλια που εξέφρασε ο Στρατηγός McCrystalγια τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησής τους Joe Biden, σε μία συνέντευξη που έδωσε στο Περιοδικό Rolling Stone, οπότε και ο Ομπάμα «τον παραίτησε», αντικαθιστώντας τον με τον Petraeus, που είχε «διαπρέψει» στο Ιράκ, δίνοντας λύση σε αδιέξοδα και τότε.

Ακριβώς τότε, ο Σαρκοζί είχε κάνει κολακευτικά σχόλια για τον Ομπάμα (τότε ξεκίνησε μ΄ενθουσιασμό η «καλόπιστη συνεργασία» τους που αναμένεται να κορυφωθεί τώρα στην περίπτωση της επέμβασης στη Λιβύη), καλωσορίζοντας την απόφαση του Ομπάμα να στείλει κι άλλα στρατεύματα στο Αφγανιστάν, χωρίς, βέβαια ο ίδιος ο Σαρκοζί να δεσμευτεί ότι θα ακολουθήσει το παράδειγμά του.

Ωστόσο, μερικές μόλις ημέρες αφότου είπε ότι δεν προτίθεται να στείλει περαιτέρω ενισχύσεις στη χώρα, ο Σαρκοζί άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να έστελνε ενισχύσεις μέσα στο 2010.

Έγραφε τότε το ανακοινωθέν του γραφείου του Σαρκοζί: “Η ομιλία του Ομπάμα ήταν θαρραλέα, αποφασιστική και σαφής, δίνει νέα ώθηση στην διεθνή δέσμευση στο Αφγανιστάν και διανοίγει νέες προοπτικές” (***προσέξτε τη σειρά κομπλιμέντων…). “Ο Γάλλος Πρόεδρος προσφέρει την πλήρη υποστήριξή του (στο σχέδιο του Ομπάμα) και καλεί όλες τις χώρες που θέλουν να βοηθήσουν το λαό του Αφγανιστάν, να το στηρίξουν.

Απ΄την άλλη πλευρά, σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ που, επίσης συνεχίζόταν,

στις 19-08-2010 ανακοινώνεται ότι έπειτα από τις πρόσφατες αποσύρσεις του στρατού των ΗΠΑ από το Ιράκ παραμένουν στο έδαφος της χώρας 56.000 Αμερικανοί στρατιώτες, ενώ λίγες μέρες πιο μετά, την 01-09-2010, ο Ομπάμα ανακοινώνει επίσημα το τέλος του πολέμου στο Ιράκ. Βέβαια, αν κι επιβεβαιωνόταν η απόσυρση των στρατευμάτων των ΗΠΑ από το Ιράκ, οι πληροφορίες από το πεδίο ανέφεραν για σταδιακές μετακινήσεις, ουσιαστικά, αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ προς το Αφγανιστάν κι όχι πλήρη απόσυρσή τους από τη γενική περιοχή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2010 ήταν η πιο αιματηρή χρονιά στο Αφγανιστάν,  τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για το ΝΑΤΟ, οι οποίοι με τη νέα τους αυτή απόφαση για στρατιωτική παρέμβαση στη Λιβύη, δεν δείχνουν να «έβαλαν μυαλό» (…πρέπει να πουληθούν όπλα, να ρυθμιστεί εκ νέου η τιμή του πετρελαίου και η εξέλιξη της οικονομικής κρίσης… … …) ∙ ίσως, με τα τελευταία λεγόμενα του Ομπάμα («δεν θα κάνουμε τα λάθη του Ιράκ στη Λιβύη») δείχνουν να το «σκέφτονται λίγο το θέμα», για τους λόγους που προαναφέραμε μόλις λίγες σειρές πιο πάνω, αν και δεν μας πείθουν ότι «διορθώθηκαν» ή «έμαθαν από αυτά που έπαθαν»…

Το «Λιοντάρι κι η Αρκούδα» δεν συμμορφώνονται ποτέ… συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τους λαούς για αιώνες ολόκληρους… … …

7. Τις έντονες αντιδράσεις του κόσμου, των λαών τους, το ίδιο πρόβλημα με τον Ομπάμα, δηλαδή, αντιμετωπίζουν και οι «δυνατές» Βορειοευρωπαικές χώρες της Ε.Ε., που εκδηλώνονται με επίσης έντονο τρόπο και με «απειλή» αρνητικής ψήφου στις κυβερνήσεις τους. Για το λόγο αυτό, η Ολλανδία ήταν η πρώτη χώρα που απέσυρε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου τα στρατεύματά της από το Αφγανιστάν, την 1η Αυγούστου του 2010, τα οποία συμμετείχαν –όπως και τα στρατεύματα των υπόλοιπων «συμμαχικών» χωρών που βρίσκονται στην περιοχή- στην πολυεθνική δύναμη του ΝΑΤΟ «ISAF».

Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της χώρας Jan Peter Balkenende, υποκύπτοντας στις εν λόγω πιέσεις που δεχόταν, βιάστηκε ν΄ ανακοινώσει-προγραμματίσει την αποχώρηση των Ολλανδικών στρατευμάτων ήδη από το Φεβρουάριο του 2010 (21-02-2010), τονίζοντας πως μέχρι το τέλος του 2010 θα αποχωρούσε κι ο τελευταίος Ολλανδός στρατιώτης (κατοχής…) απ΄το Αφγανιστάν, θέμα που και πραγματοποιήθηκε σχεδόν 5 μήνες μετά τη δήλωσή του, την 1η Αυγούστου του 2010.

Ενώ λίγες μέρες αργότερα (5 Μαρτίου 2010), ο «αμετανόητος» πρωθυπουργός της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν, δήλωνε ότι η απόφαση για τον πόλεμο στο Ιράκ «ήταν η σωστή και ελήφθη για τους σωστούς λόγους», κατά την κατάθεσή του ενώπιον επιτροπής για την εισβολή στη χώρα το 2003…


***Είπαμε: το «Λιοντάρι κι η Αρκούδα» δεν συμμορφώνονται ποτέ… συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τους λαούς για αιώνες ολόκληρους… … …***


Γι΄ αυτό και για πολλά άλλα «καταποντίστηκε» από την εξουσία μόλις 3 μήνες αργότερα (06-05-2010) και αντικαταστάθηκε (μέσω της ψήφου του κόσμου) από τον David Cameron, 43 χρονών μόλις, ο οποίος στις 21-07-2010, 3 μήνες αργότερα δηλαδή, ανακοίνωνε ότι η σταδιακή αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν μπορεί να αρχίσει ήδη από το 2011 κι εντός των επόμενων πέντε χρόνων, δηλώνοντας, επίσης, την πρόθεσή του να αποσύρει τις 9.500 στρατού που έχουν αναπτύξει στο Αφγανιστάν, αποχώρηση στο πλαίσιο της διεθνούς συμφωνίας που προβλέπει μεταβίβαση του ελέγχου όλων των επιχειρήσεων ασφαλείας στις Εθνικές Δυνάμεις Ασφαλείας του Αφγανιστάν (ANSF) μέχρι το τέλος του 2014.

8. Ένας σημαντικός παράγοντας, όσον αφορά τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, αλλά και των «άπλυτων» που βγήκαν στη φόρα (εκουσίως, μάλλον…), αφορώντας τα πεπραγμένα όλων των προαναφερθέντων, είναι οι αποκαλυψεις των «Wikileaks», στις  05-04-2010, όπου τα «Wikileaks.org» δημοσίευσαν απόρρητο βίντεο του Αμερικανικού Στρατού, στο οποίο καταγράφεται η επίθεση ενός Apache κατά αμάχων και δημοσιογράφων στην περιοχή της Βαγδάτης το 2007. Ανάμεσα στους νεκρούς περιλαμβάνονταν 2 παιδιά και 2 δημοσιογράφοι του Reuters. Ενώ 6 μήνες αργότερα, στις 02-10-2010, τα «Wikileaks» δημοσιοποιούν απόρρητα έγγραφα που αφορούν τον Πόλεμο στο Ιράκ, αποκαλύπτοντας άγνωστες λεπτομέρειες για το είδος του πολέμου που διεξαγόταν στο Ιράκ όλα αυτά τα χρόνια, την εμπλοκή του Ιράν, αλλά και τη συμμετοχή ιδιωτικών στρατών στις επιχειρήσεις.

9. Ένα ακόμη δεδομένο που αξίζει να σημειωθεί είναι η ποιότητα του πετρελαίου που παράγει η Λιβύη, η οποία είναι υψηλή, χαμηλή σε περιεκτικότητα θείου, που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των αμερικανικών διυλιστηρίων.

(αξίζει να τσεκάρουμε λίγες περισσότερες σχετικές λεπτομέρειες για το θέμα αυτό∙ αναδημοσιεύουμε το ακόλουθο ενδιαφέρον και κατατοπιστικό άρθρο, από «http://www.imerisia.gr», με τίτλο «Ελ Ντοράντο η Λιβύη για τις πετρελαϊκές εταιρείες» και ημερομηνία δημοσίευσης 27-06-2004∙ οι υπογραμμίσεις δικές μας):

“…Το δε κόστος παραγωγής από ορισμένες πετρελαιοπηγές, μπορεί να είναι εξαιρετικά χαμηλό – μέχρι και ένα               δολάριο ανά βαρέλι. Όσο για τα εκτιμώμενα αποθέματά της σε πετρέλαιο (36 δισ. βαρέλια) και σε φυσικό                   αέριο (46,4 τρισ. κυβικά πόδια), την τοποθετούν στην ένατη θέση της σχετικής παγκόσμιας λίστας. ‘ Η                 Λιβύη προσφέρει θεαματικές ευκαιρίες για επενδύσεις’ , λέει ο αναλυτής Σουμπάς Τσάντρα της Μorgan                     Κeegan.

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι η προσέγγιση της Λιβύης με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία συμπίπτει χρονικά              με μια δύσκολη εποχή, δεδομένης της κατάστασης που επικρατεί στο Ιράκ και γενικότερα στη Μέση Ανατολή,              ενώ η μεταφορά πετρελαίου από τη Λιβύη προς τη Δύση είναι πολύ πιο εύκολη και λιγότερο δαπανηρή.

Οι εταιρείες
Για τις αμερικανικές εταιρείες Οccidental, Εxxon Μobil, Conoco-Ρhilips, Αmerada Ηess και Μarathon, η                    επιστροφή τους στη Λιβύη είναι κάτι παραπάνω από τη σύναψη μιας συμφωνίας που θα τους ανοίξει νέα αγορά. Οι αμερικανικές εταιρείες μετέτρεψαν τη χώρα σε ισχυρή πετρελαϊκή δύναμη τη δεκαετία του 1960 και 1970 και οι πωλήσεις λιβυκού πετρελαίου βοήθησαν την Οccidental και τον θρυλικό της πρόεδρο Αρμαντ Χάμερ να αποκτήσουν τεράστια φήμη και ισχύ. Οι παραπάνω εταιρείες είχαν μάλιστα κλείσει σημαντικές συμφωνίες με τη Λιβύη, οι οποίες «πάγωσαν» αμέσως μετά από την επιβολή των κυρώσεων, το 1986. 

Λίβυοι και Αμερικανοί νόμιζαν πως το εμπάργκο θα έληγε μετά από πολύ λίγο. «Κανείς δεν πίστεψε πως θα διαρκούσε 18 ολόκληρα χρόνια», σχολιάζει στο περιοδικό Fortune ο νέος πρόεδρος της Οccidental Ρέι Ιρανί.

Έτσι, τα προνόμια που είχαν διασφαλίσει οι Αμερικανοί δεν έχουν πλέον σήμερα την ίδια σπουδαιότητα.Μέλημα λοιπόν του Ιρανί και των άλλων Αμερικανών θα είναι λοιπόν να συνάψουν νέες συμφωνίες που θα τους επιτρέψουν όχι μόνον μεγαλύτερα κέρδη, αλλά και την εκμετάλλευση νέων πετρελαϊκών πεδίων.

Αλλά, βεβαίως, δεν είναι γνωστό εάν ο πάντα απρόβλεπτος Καντάφι θα επιτρέψει στις εταιρείες να κερδίσουν τόσο πολλά χρήματα, που συνήθως έρχονται με την ανάληψη επενδύσεων υψηλού κινδύνου.
Πάντως, τα οφέλη και για τις δύο πλευρές φαίνονται πολύ μεγάλα για να μείνουν στη μέση οι συμφωνίες. Ειδικά τώρα που δεν υπάρχουν πολιτικά εμπόδια στη μέση.»

(27-06-2004- Τα συμπεράσματα δικά σας)

Σημειώνουμε κάτι ακόμα, που βγήκε στη φόρα απ΄το Al Jazeera (όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το έγκυρο «defencenet.gr»), πριν 8 μέρες, την Παρασκευή 11-03-2011, με τίτλο : «Ελληνικό λαθρεμπόριο όπλων με τον Καντάφι;»!!! και διαψεύστηκε αμέσως από το Υπουργείο Εξωτερικών.

(Για ποιό λόγο να βγει στη “φόρα” μια τέτοια ψευδής είδηση; Για να διασύρουν την Ελλάδα για μία ακόμα φορά; Ποιός θέλει να μας διασύρει στη συγκεκριμένη περίπτωση; Γιατί; Άραγε είχε η είδηση αυτή κάποια δόση αλήθειας;)

Παραθέτουμε μέρος της δημοσίευσης, γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Προέρχεται από το Τμήμα Ειδήσεων του «defencenet.gr», το οποίο είναι αξιόπιστη πηγή.

(ημερομηνία δημοσίευσης 15-03-2011∙ οι υπογραμμίσεις δικές μας):

>>>>>>>

Ελληνικό λαθρεμπόριο όπλων με τον Καντάφι;
15-03-2011 14:10:33
Mείζον θέμα έχει δημιουργηθεί από χθες αναφορικά με τις καταγγελίες των επαναστατών στην Λιβύη ότι ελληνικό πλοίο εφοδίασε με όπλα την κυβέρνησητου Μ.Καντάφι. […]

[…]Όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες, το σκάφος ξεφόρτωσε πυρομαχικά και

ανταλλακτικά αεροσκαφών ΜiG-23 και Su-22. Το ξεφόρτωμα των όπλων αναφέρεται

ότι ξεκίνησε από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 10 το πρωί της περασμένης Παρασκευής.

H είδηση βρίσκεται εδώ http://www.libyafeb17.com/ και αναφέρει:

(14/3/2011)

19:09 Al Jazeera Arabic caller just reported that an eyewitness confirmed to
him that a ship with a Greek flag berthed in Tripoli Port last Friday at
6pm. The ship was being unloaded with armoured personnel carriers and
military equipment. The unloading continued from 6pm on Friday till 10am on
Saturday

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, διέψευσε την εν λόγω είδηση, ως εξής:

Το αραβόφωνο τηλεοπτικό κανάλι Al Jazeera παρουσιάζει από χθες τον ισχυρισμό «αυτόπτη μάρτυρα»

ότι την Παρασκευή 11 Μαρτίου, πλοίο ελληνικής σημαίας εκφόρτωσε οπλισμό στο λιμάνι της Τρίπολης.

Σημειώνεται ότι οι υπεύθυνοι του καναλιού ουδέποτε επικοινώνησαν με το Υπουργείο Εξωτερικών της

Ελλάδας ή άλλη αρχή, προκειμένου να διασταυρώσουν την αξιοπιστία του ισχυρισμού.

Από σχετικό έλεγχο που έγινε από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές δεν ανέκυψε καμία πληροφορία

που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό.

Η Ελλάδα χαιρέτισε την υιοθέτηση της Απόφασης 1970 του Συμβουλίου Ασφαλείας

και την εφαρμόζει με συνέπεια, καθώς συνιστά το βασικό εργαλείο για την άσκηση πίεσης

στο καθεστώς Καντάφι προκειμένου να σταματήσει την αιματοχυσία.

Σε μια κρίσιμη περίοδο για τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της

Βόρειας Αφρικής, είναι υποχρέωση όλων και ιδιαίτερα των Μέσων Ενημέρωσης

να επιδεικνύουν υπευθυνότητα και σεβασμό στους κανόνες δεοντολογίας

κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους. Η απόπειρα δυσφήμισης της Ελλάδας είναι απαράδεκτη”.



Το Ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας προβλέπει την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Λιβύη και τη λήψη κάθε απαραίτητου μέτρου…

Όπως και να εξελιχτεί η κατάσταση (μακάρι να αποφευχθούν τα χειρότερα), ο τρόπος που τοποθετείται η Διεθνής Κοινότητα απέναντι στο θέμα της Λιβύης, η κάθε χώρα ξεχωριστά, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για παρατήρηση, σκέψεις και μελλοντικές προβλέψεις επικίνδυνων (ή όχι) συμπεριφορών:

Ελλάδα: Υλικοτεχνική υποστήριξη και συμμετοχή στις όποιες πολεμικές επιχειρήσεις. Αποχή από βομβαρδισμούς. Χρησιμοποίηση Βάσεων από τις συμμαχικές δυνάμεις, αν  αυτό κριθεί απαραίτητο.

(δείτε αργότερα ανανεώσεις της δημοσίευσης).

Τα ξένα πρακτορεία ειδήσεων αναφέρουν: «Ελλάδα, άλλη μια χώρα κοντά στη Λιβύη, έχει προετοιμαστεί για να βοηθήσει τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, στην παρέμβαση αυτή».

Υπ Εξ, Δ. Δρούτσας , δήλωσε (κατόπιν συνάντησης με Βενιζέλο): «είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε, σε συνεργασία με τους εταίρους και συμμάχους μας, για να γίνει σεβαστή η διεθνής νομιμότητα∙ οι δυνάμεις μας βρίσκονται έτσι κι αλλιώς στην περιοχή».

Διάθεση τουλάχιστον 4 F-16, όποιες Βάσεις ζητηθούν (Σούδα, Άκτιο, Άραξος, Ανδραβίδα), αν και μάλλον θα προτιμηθούν οι Ιταλικές.

(+δείτε ανανέωση)

Ενωμένο Βασίλειο: Συμμετοχή στο βομβαρδισμό Καντάφι.

«Ο Καντάφι θα κριθεί από τις πράξεις και όχι από τα λόγια του», ανέφερε ο

Βρετανός πρωθυπουργός, Ντέιβιντ Κάμερον κι ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα αποτελέσει μέρος του συνασπισμού κατά του Καντάφι, αφού είναι ένας από τους πάτρωνες του ψηφίσματος ΟΗΕ.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός ηγήθηκε μαζί με τον Ν. Σαρκοζί των διπλωματικών κινήσεων για την επιβολή του αεροπορικού αποκλεισμού.

ΗΠΑ: Η επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων επιδέχεται στρατιωτική επιχείρηση.

Μετά από πολύ δισταγμό, οι ΗΠΑ, τελικά, δεσμεύτηκαν να υποστηρίξουν τη στρατιωτική επιχείρηση στη Λιβύη κι έχουν αναπτύξει ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο. Η Χίλαρυ Κλίντον δήλωσε πως ο Καντάφι δεν άφησε στη διεθνή κοινότητα καμία επιλογή. Απαιτούν την απόσυρση των δυνάμεων του  Καντάφι από τις ανατολικές περιοχές της Λιβύης και «δεν εντυπωσιάζονται από λόγια». «Στόχος είναι να προστατευτεί ο λαός της Λιβύης».

Ο Μπάρακ Ομπάμα, στο απειλητικό «τελεσίγραφο» που εξέδωσε εκ μέρους των Η.Π.Α., απαιτεί από τον Καντάφι να παραδώσει τις πόλεις που έχει καταλάβει, να σταματήσει τις επιθέσεις και βομβαρδισμούς αμάχων και να επιτρέψει την αποκατάσταση παροχών ηλεκτρικού ρεύματος και νερού.

Η Τουρκία: Ο Ερντογάν δήλωσε απολύτως αντίθετος σε ανάληψη στρατιωτικής δράσης στη Λιβύη.

Σύμφωνα με έγκυρα ξένα πρακτορεία ειδήσεων Η Τουρκία είναι το μέλος του ΝΑΤΟ που εκφράστηκε με τη μεγαλύτερη σαφήνεια κατά της ζώνης αποκλεισμού και της κάθε είδους στρατιωτικής παρέμβασης, τονίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα χειροτέρευε ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Η γνώμη της Τουρκίας θεωρείται ως «μεγάλης βαρύτητας», δεδομένων των αναφορών της στον Αραβικό Κόσμο. «Να τεθεί σε άμεση ισχύ η κατάπαυση του πυρός που ανακοίνωσε το καθεστώς Καντάφι». Απαιτεί το τέλος της βίας κατά του πληθυσμού.

(Περαιτέρω ανάλυση για τη στάση της Τουρκίας και την ενίσχυση ή όχι της θέσης της στην περιοχή, σε συνδυασμό με τη στ’άση που κρατάει η Ελλάδα και τις διευκολύνσεις που παρέχει>>>δείτε ανανέωση δημοσίευσης)

Βελγιο: Επίσης πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

Υποστήριξη με 6 καταδιωκτικά F-16 και 1 φρεγάτα, σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο.


Ισπανία: Η Ισπανία θα παραχωρήσει 2 στρατιωτικές βάσεις, αεροπορικά και ναυτικά μέσα, μόλις ο Zapatero εξασφαλίσει την έγκριση του Κοινοβουλίου τους.

Γαλλία: Θα ηγηθεί της στρατιωτικής επέμβασης. Η Γερμανία και οι Η.Π.Α. της παραχωρούν το προβάδισμα, μέσα από έναν «αγώνα δρόμου» ξεκαθάρισης ρόλων δύναμης, τόσο στη Μεσόγειο, όσο και στον παγκόσμιο χάρτη.

Γερμανία: Με δημόσια δήλωσή του, ο Υπ. Εξ. Βέστερβελε, δεν υποστηρίζει στρατιωτική επέμβαση, ωστόσο “κατανοεί την επιθυμία των συμμάχων του να πραγματοποιήσουν στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη”… … …

[Η Δημοσίευση αυτή συνεχίζεται σύντομα, με ανανέωση και περαιτέρω αναλύσεις,

παρακολουθώντας τα γεγονότα, με τα εξής θέματα (και όχι μόνο)>>>

Α. με στάση των ακόλουθων χωρών απέναντι σε ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη:

Ιταλία, Μάλτα, Ρωσία, Κίνα, Ολλανδία, Βραζιλία, Βενεζουέλα, Ιράν, Αραβικός Σύνδεσμος, Δανία, Νορβηγία, Πολωνία, Ινδία, Κατάρ ///έχει ενδιαφέρον να παρατηρούμε πώς λειτουργεί ο Κόσμος, πώς λειτουργούν όλες αυτές οι χώρες μέσα στο παγκόσμιο σκηνικό

Β. ο ακριβής τρόπος που ανακοινώθηκε πως θα συνδράμει η Ελλάδα

Γ. Αντιδράσεις από τα Ελληνικά κόμματα.

Δ. Περιληπτική Εθνοτική ανάλυση των φυλών της Λιβύης και της σχέση τους με τη γενικότερη εξέγερση και το ρόλο του Καντάφι].


ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ.


ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ  ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ+ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΟΜΠΑΜΑ ΣΕ ΚΑΝΤΑΦΙ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

(προσωπική άποψη BlackMediterraneanPirate):

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

******************************************************************************************************

BlackMediterraneanPirate


Σύντομος σύνδεσμος>>>   http://wp.me/pPn6Y-7jA


Advertisements

One thought on “Απόπειρα Γεωπολιτικής Ανάλυσης της Στρατιωτικής Επέμβασης στη Λιβύη: Οι εμπλεκόμενοι, οι διαπλεκόμενοι, τα συμφέροντα και ανταλλάγματά τους, τα παιγνίδια δύναμης στη Μεσόγειο και τον Παγκόσμιο Χάρτη, τα «κλειστά» κι «ανοιχτά» τους μέτωπα-«πληγές» στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, τα προφίλ και οι απόψεις των «καλοθελητών», καθώς και εκείνων που είναι αντίθετοι στην στρατιωτική αυτή παρέμβαση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s